loading...

راهبرد نجات اقتصاد ایران

این وبلاگ تلاشی است برای مطرح کردن راه های توسعه اقتصادی به سبک ایرانی اسلامی

بازدید : 134
يکشنبه 3 اسفند 1398 زمان : 23:48

توهم حالتی است که در آن فرد چیزهایی را احساس می‌کند که وجود خارجی ندارند ولی فرد وجود آنها را واقعی می‌داند و بر آن اصرار می‌ورزد.

این اصلی ترین منشاء انحرافات عظیم در ایران است یک بیماری مزمن و مسری پیوسته جاری تاریخی؟

بگذارید مثالی بزنم تا جریان روشنتر شود جمهوری اسلامی‌ایران هنوز از "توهم " همراهان امام خمینی در آن پرواز تاریخی از پاریس به تهران در تاریخ 12 بهمن سال 1357 بیرون نیامده "فکر" می‌کند هر کسی در آن پرواز بوده با انقلاب همراه است .

ببینید تمام رئیس جمهور‌های ایران در آن پرواز حضور داشته اند؟

حتی راننده آن ماشینی که امام از فرودگاه به بهشت زهرا برد یا مسئولینی که در آن استقبال بودند صاحب مناسب بزرگی شدند که در عمل بسیاری از آنان دوستی "خاله خرسه " را با جمهوری اسلامی‌ایران داشتند؟

اولین "توهمات" مربوط به شخص رئیس جمهور متاسفانه رئیس جمهورها خود را ایدئولوگ یا تافته جدا بافته می‌دانند؟

فکر می‌کنند به آنها اجازه داده شده هر کاری که می‌خواهند انجام دهند سازمان منحل کنند به دیگران توهین کنند خلاف مصوبات مجلس یا قانون اساسی عمل کنند بطور ضمنی هر خلافی تحت نام رئیس جمهور مجازند؟

تنها چیزی که یادشان نیست خدمت رهبری دولت و انجام وظایف رئیس دولت است؟

فردای صبح کاری سوگند رئیس جمهوری را قاب می‌کنند زیر صندلی رئیس جمهوری می‌گذارند.

شمشیر بر تمام رقبا و شکست‌های قبلی می‌کشند گویی برای "انتقام" آمده اند؟

از آن بیشتر هر کسی که زبان به انتقاد بگشاید از شمشیر او در امان نخواهد بود خواه شمشیر برکناری باشد یا بودجه یا منع حضور در رادیو تلویزیون یا حضور در دولت یا برکناری از سمت یک رویه عادی شده؟

مردم باید مرتب "بله قربان گویی" ایشان بکنند کمتر از گل به ایشان نگویند؟

همانند کودکی رفتار می‌کنند که به حکم قرعه ساعتی "سلطان" شده اند؟

میرغضب جلاد دژخیم کمترین حالات برخی است تا یک مجری الهی اسلامی؟

مجری شکنجه مجری تنبیه مجری انتقام هستند تا مجری دولت.

حالا رئیس جمهور یک طرف دولت خود در " توهمات"کامل است ودر قامت کمال و عقل کل یک دیکتاتور تمام است ؟

قدرت اجراء چنان دولت را دچار "توهم" شناخت و بی نقص بودن کرده که هر کار او نتیجه عکس دارد.

هر تصمیم از روی " توهم " نتیجه عکس انتظار ببار می‌آورد.

مثلا دولت فکر می‌کند پشتیبانی و فشار بر بخش خصوصی برای قبول و عمل به تامین اجتماعی کمک بزرگی به استخدام و کارگران کشور است اما در عمل تقریبا استخدام بطور کامل متوقف شده است؟

بخش خصوصی دریافته بیمه کردن هر کس مساوی است با یک اجبار برای بیمه کار بیمه پرداخت حقوق و حق بیمه مادام عمر؟

لذا سعی می‌کند قانون دور بزند اصلا استخدام نکند اصلا بسیاری بخاطر همین بیمه تامین اجتماعی قید کار و کارخانه و استخدام زده و می‌زنند و یا کارگر قردادی شش یا یک ساله می‌گیرند یا کارگر افغانی و خارجی می‌گیرند؟

نتیجه این حمایت از تامین اجتماعی خود تبدیل شده به ضد کارگر ضد استخدام ضد بیمه بازنشستگی ضد اشتغال؟

این تفکر از سازمان تامین اجتماعی یک ورشکسته از کارخانه‌ها عدم توسعه و عدم استخدام نیروی جدید در واقع کارخانه‌های ورشکسته ساخته است و از ضلع سوم کارگران لشگر بیکاران ساخته است؟

یا دولت فکر می‌کند با پرداخت یارانه دارد به مردم خدمت می‌کند در حالیکه این پرداخت که منشاء پرداخت ندارد خود اصلی ترین عامل بروز تورم خواهد بود.

در اقتصاد به آن "توهم مالی" می‌گویند.

که خود موجب "توهم درآمد" در مردم خواهد شد. در حالیکه مالیات همین یارانه را با نزول و سودش باید همان مردم پرداخت کنند. ( چهل و چهار تومان یارانه بعد از چند سال فقط 440 هزار تومان قبض برق را بدنبال دارد در شرایط یکسان)

هر پرداخت غیر معمول باری ده برابر برای دریافت کننده دارد.

حتی اگر باز پرداخت به نسل بعد موکول شود ممکن است تا 100 برابر تاوان داشته باشد آن هم ماهانه؟

دولت فکر می‌کند با پرداخت یارانه زندگی مردم راحتتر می‌کند ؟ در حالیکه پرداخت یارانه مردم را بیشتر فقیر تر عاجز تر و وابسته تر می‌کند حتی نتیجه عکس فکر دولت رنج و بدبختی مادام عمر نصیب مردم می‌کند هر کودکی که متولد می‌شود در بدو تولد با چند ده میلیون بدهی زاده می‌شود؟

بسیاری از سیاست‌های دولتی ما که در دولت نهادینه شده و هر دولتی آن را انجام می‌دهد از همین قبیل هستند؟

مانند چاپ پول یا اوراق قرضه دولتی یا اسقراض از بانکها یا بانک مرکزی همگی از همین قبیل هستند.

برای ارزان کردن ارزاق عمومی‌و کالا ارز رو به نرخ گذاری مصنوعی و فشاری می‌کنند.

نتیجه مقرون به صرفه نبودن تولید روز بروز از حجم تولید کاسته شده به قیمتها افزوده می‌شود.

به جای آنکه برای راه حل باید در جای دیگر برنامه ریزی کنند ( مانند آسانگیری در مالیات تولید در بیمه تامین اجتماعی در صدور مجوز ) راه کوتاه دخالت فشار قیمتی و سهمیه‌‌‌ای پیش می‌گیرند.

برای حل مشکلات کشور رو به "تند روی "بیشتر و بیشتر می‌کنند.

برای تامین مالی مخارج و کارشناسی روزبروز بیشتر به گودال عظیم دایره کارشناسان توهمی‌دولتی و فشار بیشتر رو می‌آورند؟

روز بروز اقتصاد را با فشار پلیس فشار مالیات فشار بیمه تامین اجتماعی فشار عوارض مختلف در تنگنا قرار می‌دهند

دولت همانند انسان تشنه‌‌‌ای که بدنبال آب می‌گردد آب شور را برای رفع تشنگی سر می‌کشد هر چه بیشتر می‌خورد بیشتر تشنه می‌شود؟

کل سیستم کارشناسی دولت به "توهمات " دچار شده قادر به ترک عادت نیست؟

در حالیکه دولت روحانی شعار دموکراتیک تری نسبت به احمدی نژاد می‌داد امروز بیشتر از دولت نهم و دهم اقتصاد و بخش خصوصی را در فشار گذاشته است؟

هر چند در موضوع حجاب و سکولاری هنوز دارد پیشروی می‌کند برای در فشار گذاشتن بیشتر حاکمیت جهت پذیرش جام زهر "مذاکره" تازه همین "مذاکره" هم خود " توهمی" پیش نیست فقط "تسلیم " است.

در حالیکه شعار " توسعه " و "رونق اقتصادی" مطرح می‌کرد امروز دارد دقیقا بر عکس عمل می‌کند.

نتیجه این حرکات در "فشار حداکثری" تحریمها فرار سرمایه‌ها و کوچکتر شدن اقتصاد خواهد بود روندی که تا کنون روز بروز به آن نزدیک تر شده ایم.

اقتصاد ایران از رتبه 17 دنیا اینک به رتبه 33 و در آینده بسیار نزدیک به رتبه‌های بالای پنجاه و شصتم جهانی نزدیک خواهد شد.

یا رتبه اقتصادی قدرت خرید ایران به رتبه 68 دنیا سقوط کرده است این گزارش بانک جهانی است برای سال 2018 .

دولت با "توهماتی" که دارد هر چه بیشتر دست و پا می‌زند بیشتر در گرداب باتلاق فرو می‌رود؟

آثار این "توهمات" اگر درمان نشود قطعا به سقوط خواهد انجامید.

اگر بخواهیم از این سر ازیری قبر سقوط نجات پیدا کنیم چاره‌‌‌ای نیست غیر از اینکه به این کارشناسی دولت پایان دهیم و روایت کارشناسان مخالف را با درنگ بیشتری مطالعه کنیم؟

اصلا این مدارک تقلبی دانشگاهی کارشناس دکترا مسئولین عامل این فضاحت هستند.

آمار بسیار بالای کارمندان دولتی مشغول به تحصیل یا در حین تحصیل مدرک کسب کرده اند نشان از بی فایده بودن این مدارک دارد؟

متاسفانه مسئولان فکر می‌کنند با گرفتن این مدارک "نخبه " شده اند؟

نخبه‌های الصاقی ارفاقی با ما همان کند که این دولت با ما می‌کند؟ این هم از آثار "توهمات" دولتی است.

دولت فکر می‌کند چهل هزار کارشناس تمام ( دکترا ) در استخدام دارد ( کل دکترهای در استخدام دولت 81 هزار نفر است اما 41 هزار آنها پزشک هستند) در حالیکه اغلب این چهل هزار نفر دیپلمه و حتی پایین تر از دیپلم بودند در حین کار تحصیل کرده اند و بار تخصصی زیادی ندارند نمرات ناپلئونی نمرات التماسی فاقد عمق فاقد ژرف نگری فاقد تحلیل فاقد پشتوانه علمی‌فاقد مطالعات گسترده و حتی در رشته تحصیلی فاقد اطلاعات "بی سواد مطلق" ( طبق تعریف سازمان ملل متحد یونسکو کسی که نتواند از اینترنت با زبان انگلیسی جستجو و اطلاعات کسب کند بی سواد است) نود درصد نه تنها نمی‌توانند انگلیسی صحبت کنند از روی نوشته هم نمی‌توانند به راحتی ترجمه کنند؟

راهبرد نجات اقتصاد ایران ( 386 ) پیروزی بزرگ اصول گرایان در انتخابات دوم اسفند 1398.
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 1

آمار سایت
  • کل مطالب : 16
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 6
  • بازدید کننده امروز : 7
  • باردید دیروز : 5
  • بازدید کننده دیروز : 6
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 19
  • بازدید ماه : 250
  • بازدید سال : 250
  • بازدید کلی : 6888
  • کدهای اختصاصی